Bir Umut Işığı… « Samsun Star Haber

23 Ekim 2021 - 18:36
Avatar

Bir Umut Işığı…

Bir Umut Işığı…
Son Güncelleme :

17 Ağustos 2021 - 13:10

Ardımızda bıraktığımız saatlerin, günlerin, haftaların yaralarını sarmaya uğraşırken zaman yeni ve derin hançerleriyle sınıyor adeta hepimizi. Hem öyle böyle değil, ne yana dönsek paramparça her şey, kanıyor kanıyor…
Aktıkça acı içimize nefes dahi alamıyoruz.

Sahi;
Ne çok
ölü
düşün var senin.
Kırık
dökük
gerçeklerin üşüşünce düşüncene
ne çok
canlı
acın var senin.
Bölük
pörçük
gerçeklerin inince içine
ne çok
katı
kanın var senin. (Oruç Aruoba)

Dese de zaman;
Sustum, yutkundum, yine sustum!
Suskunluğumu bozmamak için nicedir savaşıyorum zihnimle , yüreğimle…
Her defasında dudaklarımı ısırtan, gözlerimi dolduran, su ile bile yutamadığım düğümler doluyor boğazıma. Neden, niçin, niye ki sorularının cevabını adım kadar iyi bilsem de susmayı tercih ediyor içim. Gönül penceremde ne çiçekler açardı rengarenk hepsi soldu artık! Anladım ki göz yaşıyla yeşermiyor hiç bir can…

İnsanlığın bir yanı boğuluyor, bir yanı yanıyor, diğer yanı katlediliyor. Savaşlar, doğal afetler, hastalıklar, insanı insana kırdıran davalar, hükümsüz cezalar, haksız ödenen bedeller ve kurunun yanında kül olan hayatlar. Açlık mı desem, yokluk mu? Cahillik mi desem, terör mü? Sabır mı desem, yeter mi? Hah işte tam orası avaz avaz, çığlık çığlığa sustuğum düğümler, çözülemiyor da, yutulamıyor da, görmezden gelinmiyor, yok kesesine konulamıyor da…Hangisini desem haklı çıkarım ki toprağa karışana karşı?

Dahası;
Ne çok
diri
ölün var senin.
Param
parça
yaşamın bastırınca bakışına
ne çok
akan
kanın var senin.
Ne çok
yiten
anın var senin… (Oruç Aruoba)
Sesi doluyor kulaklarıma…

Ama yine de;
Keşke demeyeceğim! Artık bu söz bile; gelmeyecek treni beklemektir bir istasyonda. Ben o istasyonda beklemek de istemiyorum. Ben yaşamak istiyorum, hayatı, mevsimleri, günü, güneşi, geceyi, ayı, şarkıları, türküleri… Duymak denizin, kuşun sesini, akan nehrin senfonisini, aşıkların birbirine söylediği düetleri. Ben her gece gözlerimi ‘uyu’ diye sıkarak acıtmayı unutmak istiyorum, uyandığımda yeni bir bıçak yarasıyla kıvranmamak istiyorum.

Sadece bir umut ışığı, minicik, küçücük ama olsun / ama göreyim; dokunsun göz pınarlarıma, değsin parmak uçlarıma, avucuma düşsün yaralı da olsa, gelsin yorgunsa da… Sararım, kucaklarım, deli bir coşkuyla!
Ama gelsin, karşındayım işte desin… Tüm şefkatiyle sarsın kırıklarımı, pansuman etsin yaralarımı, bir nefeslik deva olsun acılarıma!

Ahhh kirpiklerim biliyor nasıl yorulduğumu, parmak uçlarımla dertleşmek de yetmiyor artık. Önceden bir şiir okur, bir söz yazar, bir selam ile şenlenirdi yüreğim.

Şimdi;
Delik
deşik
yaşamın ulaşınca durağına
ne çok
biten
ânın var senin.
Ne çok
hâlin
var senin…  (Oruç Aruoba)

Diyorum kendime…
Utanarak, üzülerek, yanarak, boğularak, parçalara ayrılarak, kırılarak, yok olarak, ölerek, ölerek, ölerek…

Ne çok halim var benim hem diri ama ölü, hem ölü ama kirli ölü…

Bir umut ışığı,
Bir umut ışığı
Çalsa kapımı, ağırlasam ağlaşarak,
Lakin kucaklaşarak…

Elif ACAR

Şiir: Akan Kan

Şair: Oruç Aruoba

İnstagram: elifacar_e

Fotoğraf: Elif ACAR / Bilecik Harmankaya Kanyonu

YORUM YAP

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.
Google News

Samsun'da Hava Durumu

Samsun'da Namaz Vakitleri
Google News