Gönül Defteri - Samsun HaberSamsun Haber

24 Ekim 2020 - 08:46

Gönül Defteri

Ah yeni sayfalar açmaktan yılmayan, yorulmayan ben.. Bu merhamet duygusu ateşten gömlek gibi.. Giymesen çıplaksın, giysen acı/tatlı yakar tenini.

Gönül Defteri
Son Güncelleme :

01 Eylül 2020 - 17:43

Ah yeni sayfalar açmaktan yılmayan, yorulmayan ben.. Bu merhamet duygusu ateşten gömlek gibi.. Giymesen çıplaksın, giysen acı/tatlı yakar tenini. Ne olursa olsun vazgeçmekliğimiz olmasın yinede bu taddan. Kızdıklarımı, öfkelendiklerimi, kırıldıklarımı getiriyorum göz pınarlarıma. Bir yudum su ile soluklandırıyorum nefeslerini. Yanaklarımdaki allı morlu rengi görerek soruyorum:

Neydi derdimiz? Neydi derdiniz?

Gereksiz bir uğultu kaplıyor zihnimi. Bir ses kendini savunuyor, diğeri beni yeriyor, bir diğeri herdaim haklı olduğunu söylüyor, başka bir ses özür diliyor.. Hayır hayır! ben bu gürültüyü kaldıracak bünyede değilim. Başımı iki avcumun arasına alıp; “Yeter, affettim hepinizi, affedin beni..” diye haykırırken buluyorum kendimi..Sevgiden, şefkatten, düşünmekten, düşünülmekten, dürüstlükten yoksun cümle karmaşasına daha fazla katlanamıyor göğüs kafesim. Uzak diyarlardan, hiç dinlenmeden gelen kuş gibi çırpınıyor yüreğim. Gönül defterimde barındırdığım öfkeyle yüzleşmek acıttı canımı..

Hayat bu kadar uzun değil! Bağışlamam zehirli suya; içimdeki yar, yaren, can, canan sevdalarını. Sadece sevmek, sevilmek, övmek, övülmek değil benim yaşama gayem, biliyorum. Paylaşmak ömrümü, aşımı, derdimi, sevincimi.. Paylaşmak, paylaştıkça çoğalmak..

Zira herkesin hayatında bir hazan mevsimi yok mudur? Dökülüverir yaprak yaprak.. Hep çiçeğe durmaz ya ağaçlar, çürümüş meyvalarını azat ederler ve onları sarar toprak..

Bunca kendim ile konuşmanın üzerine, hesapsız, tartısız sevgi kaldı avuçlarımda. Hafifim. Yaralarıma tuz, yaşanmışlıklarıma göz yaşı ekmek hamallıktı zaten. Düşünmüyorum kimde ne kadarım, kim bende ne kadar diye. Yani karışmıyorum zihnimle, yüreğimin işine..
Nasılsa beklentiye girerek avcumda tuttuğum güvercinler, birgün uçmayı unutacaktı. Paslanmayan, çürümeyen duyguları aldım parmak uçlarıma. Yol verdim beni yaralayan, yoranlara..

Önemli olan bendim. Çünkü içime serptiklerim, çehreme sürdüklerim filizlenicekti bakışlarımdan. Bir gülüş bile nasıl ısıtıyor insanın içini. Hasat zamanı geldiğinde anlıyorsun değerini. Boşluklarımıza herşeye rağmen sevgiyi sermeliyiz ellerimizle. Sonra; ne açlık, ne susuzluk, ne öfke, ne de yorgunluk, hiçbiri değmiyor artık yüreğe…

YORUM YAP

YASAL UYARI! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen kişiye aittir.
Elif ACAR 1 Eylül 2020 / 18:34 Cevapla

Samimiyetinizden öpüyorum Meryem hanım, çok teşekkür ederim, dilerim o yaşlar mutluluktan olsun, yüce yüreğinize sevgiler, kucaklıyorum… 🙏💞🤗

Meryem imer 1 Eylül 2020 / 18:32 Cevapla

Bu kadar mi guzel anlatirdi. Gozlerimden sicak yaslar geldi. Huzur dolu anlatiminiz titredim birkez daha. Yureginize saglik 😘